Юмор, сатира

Conatan Svift 1766-cı ildə yoxsul, yetim, çətin, ağır həyat yolu keçmişdir. Buna görə də yaşadığı ağalar – qullar cəmiyyətinin bütün haqsızlıqlarının, eybəcərliklərinin acısını dadmış və yaradıcılığında bütün ömrü boyu bunlara qarşı barışmaz, amansız mübarizə aparmışdır. Bu mübarizə ideyası «Qulliverin səyahəti» romanında da aydın görünür. C.Svift «Qulliverin səyahəti» romanını yazmışdır. Əsərin tam adı belədir: «Bir neçə gəmidə əvvəl cərrah, sonralar kapitan olmuş Lemoel Qulliverin səyahəti» (1772-1773) Svift liliputlar ölkəsindəki Kral ilə, öz zamanındakı nazir və sərkədələr arasındakı bənzəyişi verməklə onları ifşa etmişdir. Onları cırtdan liliputlarla tutuşdurmaqla gülünc və eybəcər şəkildə göstərmişdir. Gülüş, məzəli və ağıllı Sviftin başlıca mübarizə silahı olmuşdur. Qulliver romanda göstərdiyi kimi liliputlar ölkəsindən başqa nəhənglər ölkəsində, uçan Saputi adasında, ağıllı, düşüncəli atlar diyarında da olmuş, bu ölkənin hər birində C. Svift təsvir etdiyi hadisələr vasitəsilə öz zamanındakı cürbəcür nöqsan və eybəcərliklərin üstünü açmışdır. Liliputlar ölkəsində Qulliver kralı, əyanları, sərkərdələri öz cib yaylığına büküb cibinə qoymuş, onların bir yığın hərb gəmisini bir barmağına doladığı nazik iplə sürüyüb aparmışdır.

""Molla Nəsrəddin"" ədəbi məktəbinin görkəmli nümayəndəsi Əliqulu Qəmküsar (1880-1919) XX əsr Azərbaycan ictimai-bədii fikir və mədəniyyət tarixinə istedadlı satirik şair, jurnalist və aktyor kimi daxil olan məşhur şəxsiyyətlərdən biridir. Əliqulu Qəmküsar Azərbaycan mollanəsrəddinçi satirik ədəbiyyatının tanınmış nümayəndəsidir. Onun yaradıcılığı Mirzə Ələkbər Sabirin satirik şeir məktəbi istiqamətində yaranan ədəbiyyatda xüsusi yer tutur. O, XX əsrin əvvəlləri Azərbaycan realist-satirik şeirinin və publisistikasının böyük vətəndaşlıq cəsarətinə malik olan mübariz təmsilçisidir. Əliqulu Qəmküsar dövrün, hakim təbəqələrin təzyiqlərindən heç vaxt çəkinməmiş, ciddi satirik ədəbi sözü şax deməyi bacarmışdır. Pristavın simasında hakim təbəqələrin, ictimai quruluşun, müstəmləkəçilik siyasətinin tənqidinə həsr edilmiş satirası ədəbiyyatda sənətkarın vətəndaşlıq cəsarətinə nümunə sayıla bilər: Satirik şairin yaradıcılığında adlı-ünvanlı satirik şeirlərin çox olması onun böyük vətəndaşlıq cəsarətinin konkret ifadəsidir. Ədəbiyyatşünaslıq elmində müşahidə olunduğu kimi, “onun şeirləri çox zaman adi, gündəlik həyati hadisə və vaqiələrin təsvirindən ibarət olmuşdur”. Məsələnin bu cəhəti Əliqulu Qəmküsarı müasirlərindən fərqləndirir. O, satirik şeirləri və publisistikası ilə cəmiyyətin gündəlik həyatıyla üz-üzə idi. Vətəndaş satirikin Molla Mahmud Çakərə, Xalid Xürrəm Səbibəyzadəyə, “şipyon axundlara”, “müxəmməsçilərə”… kimi ünvanlı şeirlərində müraciət olunan hadisə və faktlar açıq və ümumiləşmiş şəkildə ifadə olunur. Əliqulu Qəmküsar bu satiralarında cəmiyyət həyatının ən müxtəlif dairələrinə nüfuz edib, gerilik və fanatizmi şiddətlə tənqid atəşinə tutmuşdur.

Nasir, dramaturq Məmmədquluzadə, eyni zamanda, dövrünün istedadlı, fəal, məşhur publisisti idi. Ilk məqaləsini 1902-ci ildə “Kaspi” qəzetində nəşr etdirən ədib bu sahədə otuz il çalışmışdır. Onun bədii yaradıcılığı kimi, publisist irsi də janr və forma cəhətdən orijinal, rəngarəngdir. Məmmədquluzadə dühası burada müxtəlif, bir-birindən uğurlu, bir-birindən təsirli və ibrətamiz məzmun çalarları, üslub xüsusiyyətləri almışdır. O, dərin məzmunlu, məzəli, zarafatyana, düşündürücü, qəmli felyetonları, süjetli oçerkləri, kəsərli, işgüzar məktubları, kiçik miniatürləri, sual-cavab şəklində yazıları ilə dövrünün, Azərbaycan milli publisistika məktəbinin ən görkəmli siması olmuşdur. O, yeni dövrün Azərbaycan Molla Nəsrəddini idi.

Nasir, dramaturq Məmmədquluzadə, eyni zamanda, dövrünün istedadlı, fəal, məşhur publisisti idi. Ilk məqaləsini 1902-ci ildə “Kaspi” qəzetində nəşr etdirən ədib bu sahədə otuz il çalışmışdır. Onun bədii yaradıcılığı kimi, publisist irsi də janr və forma cəhətdən orijinal, rəngarəngdir. Məmmədquluzadə dühası burada müxtəlif, bir-birindən uğurlu, bir-birindən təsirli və ibrətamiz məzmun çalarları, üslub xüsusiyyətləri almışdır. O, dərin məzmunlu, məzəli, zarafatyana, düşündürücü, qəmli felyetonları, süjetli oçerkləri, kəsərli, işgüzar məktubları, kiçik miniatürləri, sual-cavab şəklində yazıları ilə dövrünün, Azərbaycan milli publisistika məktəbinin ən görkəmli siması olmuşdur. O, yeni dövrün Azərbaycan Molla Nəsrəddini idi.

""Toy"" və «„Xoşbəxtlər“» komediyasının uğurlu taleyi tezliklə müəllifin adının A.Korneyçuk, B.Romaşov, İ.İlf, V.Petrov, M.Zoşşenko kimi dövrün satirikləri ilə yanaşı çəkilməsinə səbəb olmuşdur.A.Qlebov onun «„Toy“» əsərini tərcümə etdikdən sonra belə bir qənaətə gəlmişdi: «„O, (Sabit Rəhman – B.Ə.) Sovet İttifaqının ən yaxşı komediyanəvisləri ilə bir sırada duran dramaturqdur. S.Rəhmanın komediyalarında gənc Şekspir komediyalarını xatırladan ruh, coşqun nikbinlik var“».Sabit Rəhman həm də XX əsr Azərbaycan komedioqrafiyasının və kinodramaturgiyasının görkəmli nümayəndəsidir. «„Molla Nəsrəddin“»in 25 illik fəaliyyətinə xitam verildiyi bir dönəmdə o, felyeton, hekayə və komediyaları ilə nəinki onu yaşatmağa nail oldu, hətta həyati riski bahasına «„Bizə məzhəkə jurnalı lazımdır“» («„Ədəbiyyat qəzeti“») – deyə satirik jurnalın vacibliyini irəli sürürdü. Elə həmin ərəfədə yazılan «„Toy“» satirik komediyası ilə yeni tipli komediya janrının əsası qoyulur.

Sabit Rəhmanın “Əliqulu evlənir” komediyasında yeni və müstəqil bir sosial-əxlaqi məsələ – “yalan” problemi öz əksini tapır. Bu isə Sabit Rəhmanın, həm də dövrün komediyaya marağında, tamamilə, təbii bir mərhələ idi: uzun bir müddət həqiqətə yox, illüziyaya xidmət edən satiranı bir mövzu kimi yalan maraqlandırmaya bilməzdi.“Əliqulu evlənir”də yalan, bir problem kimi, yenə də hələ vəzifə ehtirasının materiallarında təhlil edilir. Komediyada vəzifə xəstəliyi, kabinet, telefon, kağız, protokol azarı: bürokratiya ilə ehkam, eqoizm və yaltaqlıq arasında daxili vəhdət klassik realist səviyyədə tapıla və həll oluna bilər.Əliqulu sanki yuxudan ayılır və birdən xəbər tutur ki, vəzifə əldən gedir, stol əldən gedir. Klassik faciənin “nə etməli?”, “necə etməli?” sualı onun qarşısında “stolu necə saxlamalı?” şəklində durur. O, “ya stol, ya da heç nə” qətiyyəti ilə hərəkət etməyə qərar verir. Xilas üçün yüksək rütbəli bir şəxslə qohum olmaqdan başqa ayrı çarə tapmır. Komik sujetin əsasında da əldən gedən stolu zorla saxlamaq üçün Əliqulunun göstərdiyi səylər durur.Əliqulunun komizmi həmişə telefon və stol dalında rahat yuva tapan tüfeylinin və nadanın komizmidir. Məhz vəzifə təşnəliyi komediyada Əliqulunun şakəri, vərdişi, azarı kimi klassik səviyyədə işlənmişdir.

Bu gün Azərbaycan şairi, inqilabçı-satirik, mütəfəkkir, ictimai xadim və müəllim, Mirzə Ələkbər Sabirin anadan olmasının 160-cı il dönümüdür. Mirzə Ələkbər Sabir ХХ əsr Azərbaycan ədəbiyyatının böyük simaları arasında fərqlənən görkəmli sənətkardır. O, həqiqi хalq şairi, yeni Azərbaycan şerinin yaradıcısıdır. Onun şeirləri yarandıqları zamanın ən doğru bədii sənədləri, ХХ əsrin əvvəlinin salnaməsidir. Əsrin nəfəsi ilə nəfəs alan şair şüurları, vicdanları hərəkətə gətirən qələmiylə həyatın ictimai təzadlarını açıb göstərən etirazlı, təəssübkeş bir ədəbiyyatın gözəl nümunələrini yaratmışdır. Vətəndaş şair yolunu insanlara məhəbbəti naminə seçmiş Sabirin əsərləri insan ləyaqətini alçaldan hər bir şeyə qarşı mübarizədə ovхarlanmış silah idi və indi də öz kəsərini itirməmişdir. Bədii düşüncənin vüsət və dərinliyi, məhz satirada ifadə olunan ictimai amal və vicdanın ülviliyi və büllurluğu ilə Sabir bütünlükdə milli poeziyanın simvoludur, vətəndaş tipinin, milli qürur və bəşəri vicdan təcəssümü olan sənət və sənətkar tipinin yeni təzahürü, həqiqi davamıdır. Vaqif sadəliyi, Mirzə Cəlil demokratizmi, Füzuli psiхologizmi, Nizami epizmi – hamısı Sabirdə üzvi vəhdət təşkil edir. Böyük şairin bütün əsərlərini əhatə edən bu ikicildliyin ikinci cildində 1911-ci ildə yazdığı satirik şeirlərlə yanaşı, müəllifin ictimai-siyasi və fəlsəfi lirikası, növhə və mərsiyələri, qəzəlləri, məktəb uşaqları üçün qələmə alınmış şərqi, mənzum hekayə və təmsilləri, tərcümələri, hekayə və felyetonları, ədəbi-publisist məqalələri, müхbir yazıları və məktubları toplanmışdır.

Mirzə Ələkbər Sabir min illik ədəbiyyat tariximizin gеniş göylərini bəzəyən bənzərsiz sənət ulduzudur. Оnun “Hоphоpnamə”si başdan-ayağa zülmə, ətalətə еtiraz, insan haqqına və hеysiyyətinə qarşı çеvrilmiş hər şеyə üsyan və ittihamnamədir. Fitrətən milli və xəlqi şair оlan Sabir xalqın ictimai-sоsial və psixоlоji dərdlərini sоn dərəcə dəqiqliyi ilə və ürək yanğısıyla dеyən, fəryadında gülən, gülüşündə ağlayan vətəndaş sənətkardır. Qüdrətli şair оxucusunu da bütün bu dərdlərin alоvuna bürüməyi, оnu da özü qədər alоvlandırmağı bacarmışdır. Bəzən satiranı bеlə üstələyən, ürək parçalayan lirikasıyla Sabir bu gün də müasirdir. Sabir əsərlərinin tam külliyyatı оlan bu ikicildliyin birinci cildinə şairin 1906-1910-cu illərdə yazmış оlduğu satirik şеirlər tоplanmışdır. Cild xrоnоlоji prinsip əsasında hazırlanmışdır.

Uyğur elindən Serbiyayadək böyük bir ərzidə geniş şöhrət tapmış, duzlu-məzəli hekayətləri, tutarlı cavabları el məsəllərinə çevrilmiş, xalqın rəğbət və məhəbbətini qazanmış Molla Nəsrəddin xalq müdrikliyinin timsalıdır. O nə coğrafi sərhəd tanıyır, nə zaman sərhədi. O həmişə yaşardır.Molla Nəsrəddin lətifələri dövrün haqsızlığına, yalançı din xadimlərinin, dövlət adamlarının, hakimlərin rüşvətxorluğuna, ədalətsizliyinə qarşı çevrilmiş bir ittihamnamədir. O yerdə ki, xalq öz etirazını, narazılığını, qəzəbini gülüşlə, kinayəylə, rişxəndlə ifadə etmək istəyir, o yerdə mütləq Molla Nəsrəddin zahir olur…

Книга озвучена с помощью искусственного интеллекта.Предлагаем вниманию читателей знаменитый роман советских писателей первой половины XX века Ильфа и Петрова «Двенадцать стульев», написанный в 1927 году. История о двух искателях сокровищ – Остапе Бендере и его «напарнике» Кисе Воробьянинове, – стала поистине «народной классикой». Бендер, «великий комбинатор», использует множество известных ему «честных» способов присвоения чужих денег, обладает потрясающим обаянием и является одним из самых популярных героев литературы XX века."

Мужчина медленно развернулся к своей помощнице, замершей на пороге, и рявкнул:– Это что?– Ребенок, – пискнула девушка.– Понятно, что не кукла. Это кто?– Мальчик.С мужских губ сорвался рык, и Никита заревел:– Я вижу, что не девочка. Соберись и четко ответь на вопрос: «Что этот мальчик здесь делает?»Судорожно сглотнув, Аня выпалила:– Вас ждет…Музыка представляет собой коммерческую композицию, созданную в платной версии нейросети SUNO.

Сказка для взрослых, переживших 1990-е! Новая версия гибели Колобка. Немного черного юмора прилагается.Использованы музыкальные вставки с сайта:directory.audioKevin MacLeod – Broken Reality (Dark)

– Василиса?.. – обычно властный голос босса звучит глухо. – Что это значит?Усмехаюсь, приподняв брови. Не отвечаю. Делаю два шага вперёд к закоренелому холостяку. Аккуратно ставлю автолюльку на начищенную до зеркального блеска столешницу. Ровно между хрустальной пепельницей и статуэткой быка – символа его непоколебимой финансовой мощи.– Кондрат Евгеньевич, познакомьтесь, – говорю я, старательно растянув губы в улыбке. Голос звенит закалённой сталью, скопленной за долгие месяцы молчания. – Мой вам подарок от чистого сердца! Это Агния. Ваша дочь. Мне надоело в одиночку нести за неё ответственность. Пора и вам вступить в клуб «Бессонные ночи».Мой босс разбил мне сердце, отказавшись от своих обещаний. Я выстояла и родила ребёнка от предателя.. Через год и два месяца я пришла в его офис не для себя, а чтоб отстоять права любимой малышки. И у меня есть план!

«Среди причта» — это сатирический взгляд Николая Лейкина на быт и нравы провинциального духовенства дореволюционной России.

Направляясь сюда, я много чего опасалась, о многом беспокоилась, но больше всего меня тревожило то, с каким обращением я столкнусь в этой сомнительной конторе. Особенного уважения к своей драгоценной персоне я, наверное, не ждала, но и с откровенным хамством, если оно тут в обычае, мириться не планировала. Лучше уж тогда головой в омут. Или, на крайний случай, ножками – на фабрику... Ну да, я как бы не леди. Я в порно сниматься пришла. Вон, сиськи под майкой голые. И что с того? Смотреть и трогать можно, а от сволочных комментариев прошу воздержаться. Тут у вас бизнес или как?

Элси, молодая девушка из провинции, приезжает в Нью-Йорк с одним долларом и письмом к бывшему работодательству её отца. Её стремление к независимости быстро сталкивается с динамичной жизнью города. На каждом шагу её ждут неожиданные встречи. Люди, следящие за моралью, пытаются уберечь её от опасностей. Ей предлагают работу компаньонки у доброй пожилой дамы, но вмешивается представитель общества по защите девушек. Когда она пробует устроиться кассиршей в кондитерскую, это вызывает бурное недовольство из-за продажи ромовых конфет.

Вы думаете, настоящий экшн — это боевики в кино? Попробуйте пережить ремонт соседа с перфоратором или битву за парковочное место в снегопад. Добро пожаловать в чат ТСЖ — место, где страсти кипят круче, чем в бразильском сериале, а общедомовой чат в мессенджере страшнее любого фильма ужасов. Главный герой — Председатель ТСЖ, человек со стальными нервами и запасом валерьянки. Ему предстоит раскрыть тайну «мусорного пакета-призрака», обезвредить майнинг-ферму в пустой квартире, помирить хипстеров с пенсионерками и пережить новогодний обстрел петардами. В этой книге нет выдуманных монстров. Здесь есть страшнее: Баба Нюра с ведром воды, юрист Аркадий с Гражданским кодексом и «яжематери» с закрытыми чакрами. Читайте, смейтесь до слез и радуйтесь, что эти соседи — не ваши. Хотя... вы давно заглядывали в чат своего подъезда?